Sağlıkta Temel Kavramlar

Sağlık durumunun aynı olması yaşam koşullarının aynı olduğunu göstermez. Senaryoda telefon paylaşımı verilmiştir; isteksizlik verilmemiştir. Çalışmanın hangi saatlerde ve hangi biçimde erişilebilir olduğu sorulabilir. Önce kişinin tercihi öğrenilip erişilebilir metin veya çevrimdışı çalışma seçeneği açıklanabilir. Sonuç yalnız bağlantı sayısıyla değil, seçilen kazanıma uygun görevle değerlendirilir.

Yorgunluk anlatımı belirtilen öznel deneyimdir; duraksama görüşmedeki somut gözlemdir. Tanı cümlesi bu iki kısa verinin kanıtlamadığı bir yorumdur. “Kişi yorgunluk bildirdi; görüşmede yanıtlar arasında duraksama gözlendi; bu gözlem tek başına ruhsal durum tanısı göstermez” ifadesi kaynak ve sınırı korur. Yeni bir tanı veya tedavi önermek bu etkinliğin amacı değildir.

1. Tanı olmadığı için bütün sağlık boyutları iyi kabul edilir.
2. Tanı bilgisi tek başına fiziksel, ruhsal ve sosyal iyilik hakkında yeterli değildir.
3. Yalnızlık bildirimi belirli bir ruhsal hastalığın tanısını kesinleştirir.
4. Sosyal ilişkiler kişinin sağlık durumuyla hiçbir şekilde ilişkili değildir.

1. Her iki ifade de aynı ölçümle elde edilmiş nesnel bulgudur.
2. Merdivende durmak belirli bir hastalığı kanıtlar; yorgunluk ifadesine gerek yoktur.
3. Yorgunluk bildirimi bir belirtidir; durma davranışı gözlemdir, nedenleri ayrıca araştırılır.
4. Kişinin anlattığı yorgunluk bilimsel öğrenmede kullanılabilecek bir veri değildir.

1. Bir günlük işi yapabilmek, istenen yaşam etkinliğine katılabildiğini tek başına göstermez.
2. Düğme iliklemek ile sosyal etkinliğe katılım aynı ölçümün farklı adlarıdır.
3. Ulaşımın erişilebilirliği yalnız kişisel beceriyle ilgilidir.
4. Bir işi yapabildiği için kişinin katılım hedefi ayrıca sorulmamalıdır.

1. Uygulamayı açmama kaydından öğrenme isteğinin olmadığını kesinleştirmek.
2. Tüm sınıfa aynı erişim koşullarını varsayarak daha fazla video göndermek.
3. Telefon paylaşımını kişinin sağlık bilgisi düzeyinin kesin ölçütü saymak.
4. Erişim zamanını ve alternatiflerini sorarak materyalin ulaşılabilir biçimini birlikte belirlemek.

1. Sayfanın açık kaldığı toplam dakika.
2. Yeni bir örnekte belirti, gözlem ve yorumu ayırıp gerekçesini açıklaması.
3. Metindeki bir cümleyi aynı sözcüklerle tekrar etmesi.
4. Uygulamanın açılma sayısının sınıf ortalamasından yüksek olması.

1. Bilgiyi eleştirel değerlendirme.
2. Bilgiye yalnız fiziksel olarak ulaşma.
3. Bir metni yalnız ezberleme.
4. Her internet bilgisini uzman görüşü sayma.

1. Kişisel hedefleri öğrenme planına hiç dahil etmemek.
2. Öğreticinin tek hedefini kişinin hedefi yerine koymak.
3. Bu hedefi ölçülebilir bir örnek sınıflandırma göreviyle ilişkilendirip birlikte netleştirmek.
4. Hedefi duymakla öğrenmenin tamamlandığını kabul etmek.

1. Hiç veri içeremediği için herhangi bir biçimde tartışılamaması.
2. Her çevresel açıklamanın yanlış olması.
3. Erişim kayıtlarının hiçbir bağlamda anlam taşımaması.
4. Sınırlı gözlemden kişinin ailesine ilişkin desteklenmemiş nedensel ve değer yüklü sonuç çıkarması.

1. Kişinin deneyim bildirimi anlamlı bir veridir; gözle görünür bulgu olmaması onu otomatik olarak geçersiz kılmaz.
2. Görünür bulgu yoksa bildirilen deneyim kesinlikle yoktur.
3. Ağrı bildirimi her zaman tek bir hastalığın kesin kanıtıdır.
4. Kişi kendi deneyimini bildirdiğinde değerlendirme için başka bilgiye hiç gerek kalmaz.

1. Aynı süre, aynı öğrenme düzeyi demektir; destek gereksizdir.
2. Anlama ve uygulama kanıtını ayrı değerlendirip anlaşılır dil ve örnek desteğini gereksinime göre düzenlemek.
3. Zorlanan öğrencinin kişisel deneyimini öğrenmeyle ilgisiz saymak.
4. Her iki öğrenciye yalnız aynı metni tekrar açtırmak yeterlidir.

X izlenen değişken, Y onu etkileyebilecek yanıttır; adları ve rollerinin ayrı olması gerekir. Sapma sonrası yaklaşma, sapmayı azaltan bir düzenleme örüntüsüyle uyumludur. Ancak mekanizmanın adı, organı veya hormonu yalnız bu soyut çizimden belirlenemez. Açıklama gözlenen zaman ilişkisini belirtmeli, bunun biyolojik nedenselliği kesinleştirmediğini korumalıdır.

Proximal–distal ilişkisi gözlemciye uzaklığa göre kurulmaz. Parmak ucu bileğe göre distal kalır; masadaki yön değişimi bu anatomik ilişkiyi değiştirmez. Öğrenci önce karşılaştırılan yapıları, sonra ilişkiyi belirtmelidir. Bu gerekçe, yön terimini ezberlemekten farklı olarak referansın yeni durumda korunabildiğini gösterir.

1. Anatomik yapı ile fizyolojik süreç ayrı sorulardır; çizime işlevin nasıl gerçekleştiği eklenmelidir.
2. Bir çizimde yapı bulunması, bütün işlevlerin açıklandığını gösterir.
3. İşlev açıklamalarında yapı adları hiçbir zaman kullanılmamalıdır.
4. Bir organın yapısını öğrenmek, fizyolojiyle ilişki kurmayı engeller.

1. Bir organ, yalnız tek bir doku türünün başka adıdır.
2. Tabakaların farklı olması, birlikte çalışamayacaklarını gösterir.
3. Hücre ve organ düzeyleri birbirinden tamamen ilişkisizdir.
4. Farklı dokular bir organın düzenine ve işlevine birlikte katkı sağlayabilir.

1. Y yanıtının olması, X'in artık izlenmesine gerek bırakmaz.
2. X ile Y aynı değişkenin eş anlamlı adlarıdır.
3. X izlenen değişkendir; Y, X'i etkileyebilen yanıttır.
4. X'in değişmesi, düzenleme bulunmadığını her koşulda kanıtlar.

1. Negatif sözcüğü her durumda hastalık tanısıdır.
2. Negatif, modelde sapmaya karşı etki yönünü anlatır; kötü anlamında kullanılmaz.
3. Negatif geri bildirim, değişkeni her zaman sıfıra indirmek demektir.
4. Geri bildirimin yalnız adı, mekanizmanın yararını ölçmek için yeterlidir.

1. Çizgi, bütün vücut sistemlerinin sorunsuz çalıştığını kesinleştirir.
2. Bu çizimde değişim gösterilmemiştir; tek başına düzenleme mekanizmasının ne olduğunu kanıtlamaz.
3. Yatay çizgi olunca eksen ve ölçüm zamanı okunmamalıdır.
4. Homeostaz kavramı her zaman hiçbir değişim olmamasını gerektirir.

1. Bir organ adı yalnız sayısal bir ölçümün başka adıdır.
2. Hormon ile kan glukozu aynı maddedir; ayrı yazmak yanlıştır.
3. Sinyal, yapı ve izlenen değişken rollerini ayrı göstermesi gerekir.
4. Düzenleme haritalarında tüm öğeler aynı rolü üstlenir.

1. Gözlemciye daha yakın durduğu anda proximal olur.
2. Model döndüğünde tüm anatomik yönler rastgele değişir.
3. Distal terimi yalnız kişinin sağ tarafı için kullanılabilir.
4. Bağlantı noktasıyla kurulan anatomik ilişki korunur; masadaki yön terimi değiştirmez.

1. İncelenen kişinin kendi sağ ve soluna göre.
2. Her zaman gözlemcinin sağ ve soluna göre.
3. Her yeni bakış açısında taraf adları değiştirilerek.
4. Anlatan öğrencinin o anda kullandığı ekranın sağına göre.

1. Yalnız orta sagittal düzlem.
2. Transverse düzlem.
3. Frontal düzlem.
4. Düzlem yerine kranial boşluk.

1. Anatomik konum bilgisi ile işlevin yeterliliği farklı kanıtlardır; biri diğerini tek başına doğrulamaz.
2. Konum doğruysa bütün işlevler kendiliğinden ölçülmüş olur.
3. İşlevi öğrenmek için yapısal bilgi hiçbir zaman kullanılmaz.
4. Anatomik terim kullanmak, fizyolojik değişkeni ölçmekle aynıdır.

Derişim farkı, basit difüzyonun net yönünü tartışmaya olanak sağlayabilir; ancak bu madde için geçiş yolunun bulunması gerekir. Zar seçiciliği verilmeden gerçekleşen geçiş kesinleştirilemez. Ayrıca 'hemen' ifadesi hızla ilgili ek veri gerektirir. Doğru öğrenme yanıtı önce geçirgenlik koşulunu sorar, geçiş mümkünse net yönü açıklar ve moleküler hareketi tek yönlü bir akışla eşitlemez.

Hareket üretimi, örtme veya seçici geçişin ve yapısal desteğin yerine geçmez. Öğrenci örtü tabakasının sınır oluşturma katkısını, destek bölgesinin düzeni sürdürme katkısını ve bilgi bağlantısının diğer işlevlerle ilişkisini ayrı açıklamalıdır. Model çok dokulu düzeni öğretir; gerçek organın bütün anatomisi ve işlevi olarak sunulamaz. İyi çözüm hem görev paylaşımını hem modelin açıklayamadığı ayrıntıları belirtir.

1. İnsan vücudundaki tüm hücreler bu çizimle birebir aynıdır.
2. Modelde gösterilen her ayrıntı, her hücrenin aynı işleve sahip olduğunu gösterir.
3. Bir organelin çizimde büyük olması her hücrede aynı oranda bulunduğunu kanıtlar.
4. Çizim öğrenme için sadeleştirilmiş bir modeldir; bütün hücrelerin organel dağılımını göstermez.

1. Q için geçiş yolu bilinmeden difüzyonun gerçekleştiği kesinleştirilemez.
2. Zar bulunduğu için hiçbir madde hiçbir koşulda geçemez.
3. Derişim farkı varsa Q her zardan kesinlikle geçer.
4. Derişim bilgisi varken zarın özelliği hiçbir biçimde önemli değildir.

1. Derişimler eşitlenince bütün tanecikler fiziksel olarak tamamen durur.
2. Tanecikler hareket etmeye devam edebilir; bir yöne net geçiş ile tek tek hareket aynı şey değildir.
3. Eşit derişim, zarın hiçbir zaman geçirgen olmadığı anlamına gelir.
4. Net geçiş ile tanecik hareketi her koşulda aynı kavramdır.

1. Çözünen B'den A'ya geçer; osmoz yalnız çözünenin hareketidir.
2. Zar suya geçirgen olsa da osmozda su hareket etmez.
3. Suyun başlangıçtaki net hareketi A'dan B'ye olabilir; bu osmozla uyumludur.
4. Su ve çözünenin mutlaka aynı yönde birlikte geçmesi gerekir.

1. Endositoz; veziküler alım, taneciğin basit difüzyonuyla aynı çizimde eşitlenmemelidir.
2. Basit difüzyon; bütün taşıma türleri aynı mekanizmadır.
3. Ekzositoz; yönün hücre içine olması adlandırmayı etkilemez.
4. Osmoz; içeri alınan her materyal su olarak değerlendirilir.

1. Bir organelin adını bilmek, bütün hücre işlevlerini kesin olarak bilmek demektir.
2. Bütün organellerin aynı işi yaptığı kabul edilmelidir.
3. Hücre işlevi açıklamasında organeller arasında hiçbir ilişki kurulmaz.
4. Üretim, işleme/yönlendirme ve enerji süreçlerinin farklı bağlantılarını ayrı göstermelidir.

1. Sayı arttığında tüm hücreler zorunlu olarak aynı işlevi kazanır.
2. Bölünme ve farklılaşma ilişkili olabilir, fakat yeni hücre oluşması ile uzmanlaşma aynı kavram değildir.
3. Farklılaşma yalnız bir organın konumunun değişmesidir.
4. Bölünme ve farklılaşma hiçbir canlı süreçte ilişkilendirilemez.

1. Bağ dokularının hepsi aynı kıvamda ve aynı işlevdedir.
2. Matriks yalnız hücreleri gizlemek için kullanılan çizim süsüdür.
3. Matriksin bileşimi ve düzeni yapı–işlev ilişkisine katkı sağlar; hücre etiketi tek başına yeterli değildir.
4. Doku sınıflandırması, hücre dışındaki hiçbir özelliği dikkate alamaz.

1. Doku düzeyini bilmek ile organın bütün işlevini bilmek her zaman eşdeğerdir.
2. Hareket varsa örtü ve destek işlevleri zorunlu olarak aynı şeydir.
3. Organlar yalnız bir doku türünden oluşmak zorundadır.
4. Farklı dokuların katkıları ve düzenlenmiş ilişkileri de açıklanmalıdır.

1. Tek bir hücre kavramı bütün organ işlevlerini ölçmüş olur.
2. Hücre düzeyindeki kavram önemli bir temeldir; doku ve organ düzeyinde ayrıca yapı, koşul ve işlev bilgisi gerekir.
3. Hücre bilgisi organları öğrenmede hiçbir zaman kullanılamaz.
4. Kavramsal bir model, kişinin sağlık durumuyla ilgili kesin sonuç vermek için yeterlidir.

Yer değiştirme ile gerilim/kuvvet göstergesi farklı verilerdir. İzometrik kavram, kas uzunluğu değişmeden gerilimin artabileceğini açıklar. Durağan görüntü etkinlik yokluğunu kanıtlamaz. Modelden gerçek kişinin kaslarının ayrıntılı durumunu çıkarmak da mümkün değildir; çözüm yalnız verilmiş soyut iki çıktı arasındaki ayrımı korur. Gerçek kişiye yük taşıtma veya test protokolü uygulanmaz.

Kas lifi hücre düzeyini gösterir; bütün kas organı liflerin düzenini ve diğer doku katkılarını içerir. Bağ dokusu–tendon ilişkisi kuvvetin aktarılmasıyla, damar ve sinirler ise beslenme ve etkinliğin düzenlenmesiyle ilişkilidir. Lifleri adlandırmak bu bağlantıları açıklamanın yerine geçmez. Öğrenci modelin hangi düzeyi temsil ettiğini belirtmeli, bütün organın işlevine ilişkin iddiasını buna göre sınırlandırmalıdır.

1. Kemik dokusu yalnız doğumda canlıdır.
2. Dış şeklin aynı kalması yapım ve rezorpsiyonun sürmesini dışlamaz.
3. Doku yıkımı sözcüğü her durumda kırık tanısıdır.
4. Sertlik, hücresel etkinliğin hiçbir zaman olamayacağını gösterir.

1. Yapım ile rezorpsiyon farklı işlevlerdir; düzenlenmiş ilişkileri birlikte açıklanmalıdır.
2. İki hücre adı da yalnız eklem kıkırdağını anlatır.
3. Osteosit kemiğin tüm doku süreçlerini tek başına açıklar.
4. Hücre türlerini ayırmanın fizyolojik bir anlamı yoktur.

1. Boşluk bulunduğu için bu bölgede kemik dokusu yoktur.
2. Süngerimsi adı, gerçek kemiğin sıradan bir sünger kadar yumuşak olduğunu gösterir.
3. Yalnız dış sınır bilindiğinde iç düzen hakkında bütün bilgiler öğrenilmiş olur.
4. İsim iç düzeni anlatır; trabeküler yapı da destekle ilişkili kemik düzenidir.

1. Daha çok hareket, bütün destek işlevlerinin kesin olarak iyileştiğini gösterir.
2. Eklem sözcüğü yalnız tamamen hareketsiz bağlantıları anlatır.
3. Hareket ile bağlantının düzeni ayrı değerlendirilmelidir; daha çok hareket tek başına daha iyi bütün işlev değildir.
4. Bağlantı düzeninin hareketle hiçbir ilişkisi yoktur.

1. Endomisyum tek lif, perimisyum demet çevresiyle ilişkilidir.
2. Perimisyum tek lifin çekirdeğidir.
3. Epimisyum yalnız kas içindeki kimyasal habercidir.
4. Bir kas demeti, tek bir protein molekülüdür.

1. Bu veriler kasılma kavramıyla hiçbir durumda bağdaşmaz.
2. Uzunluk aynıysa gerilim de mutlaka aynıdır.
3. Gerilim ile uzunluk ayrı çıktılardır; izometrik kavram bu ayrımı içerir.
4. Gerilim artışı tek başına bir hastalığın kesin tanısıdır.

1. Tendonun yalnız hormon üretme işlevi.
2. Kas–kemik arasındaki kuvvet aktarımıyla ilişkili yapı.
3. Tendonun sinir hücresinin başka adı olması.
4. Kemikte bulunan bütün minerallerin adı.

1. Kalp kası vücutta bulunmayan bir öğretim terimidir.
2. Çizgili görünen her yapı mutlaka iskelet kemiğidir.
3. Doku görünümü bilindiğinde kontrol düzeni hakkında her iddia doğru olur.
4. Çizgili görünüm ile istemli kontrol aynı özellik değildir.

1. Yalnız aynı adı daha çok kez tekrar etmesi.
2. Protein adının bütün eklem ilişkileriyle eş anlamlı olduğunu yazması.
3. Protein etkileşimi, hücresel gerilim ve organ düzeyindeki etki arasında bağlantılar kurması.
4. Bütün kas türlerine aynı kişisel egzersizi önermesi.

1. Kuvvetin yönü ve yapıların bağlantısı, gözlenen mekanik etki için önemlidir.
2. Kasın adı bilindiğinde bağlantı yönü hiçbir zaman önemli değildir.
3. Bütün eklem konumları aynı mekanik düzeni zorunlu olarak taşır.
4. Bir kuvvet göstergesi, sinir ve kemik dokusunun bütün işlevini ölçer.

R→M bilgiyi merkezi sinir sistemine yönelttiği için afferent, M→K merkezden hedefe yönelttiği için efferenttir. Sayfayı çevirmek başlangıç ve hedefi değiştirmez. Yerleşim ile işlev yönünü ayrı tanımlamak gerekir. Çizim bu yönleri göstermektedir; tek başına canlı kişide yanıtın etkinliğini, hızını veya belirli bir sinir yolunun sağlığını göstermez.

A'da retinadaki fotoreseptörlerin elektriksel sinyal oluşturması ve optik sinirle iletim; B'de kokleadaki hareketin tüylü hücrelerin uyarılmasıyla elektriksel sinyale dönüşmesi ve işitme siniriyle iletim açıklaştırılır. İlk çizimde retina adı bulunsa da dönüşüm süreci görünür değildir; ikinci çizimde iç kulak bağlantısı da eksiktir. İki şema da klinik muayene veya ölçüm içermez. Bu nedenle bir kişinin görme/işitme düzeyi veya tanısı çıkarılamaz.

1. Duyusal bilgi taşıyan bütün yapılar merkezi kabul edilmelidir.
2. Görünür hareket üretmeyen yapıların tümü periferiktir.
3. Omurilik merkezi sistemde; merkez ile vücut arasındaki sinir ağı periferik sistemdedir.
4. Merkezi/periferik ayrımı yalnız kişinin hareketi bilerek yapıp yapmadığına bağlıdır.

1. Aşağıyı gösterdiği için efferent.
2. Hedefte omurilik varsa her zaman motor çıktı.
3. İki kutu da vücutta olduğu için yön tanımlanamaz.
4. Merkeze yöneldiği için afferent; sayfanın yönü bunu değiştirmez.

1. İki hücreyi tek hücre olarak çizmek.
2. Hücre içi iletim ile nörotransmitterin katıldığı hücreler arası kimyasal bağlantıyı ayırmak.
3. Aksonu sinaps aralığı olarak yeniden adlandırmak.
4. Kimyasal aktarımı her iki yönde mutlaka aynı etkiyi doğurur diye belirtmek.

1. Miyelin bazı aksonları çevreleyen kılıf; nörotransmitter hücreler arası kimyasal iletişimle ilişkili maddedir.
2. Miyelin reseptör, nörotransmitter tüm nöronun gövdesidir.
3. İkisi de kulak zarının mekanik yapılarıdır.
4. İkisi de yalnız merkezi sinir sisteminde bulunabilir.

1. Lens sinirsel iletimi yapar, retina yalnız ışık miktarını kontrol eder.
2. Kornea ve retina aynı görevi üstlenir; ayrım gereksizdir.
3. Lens odaklamaya katılır; retinadaki fotoreseptörler ışığı elektriksel sinyale dönüştürür.
4. Optik sinir ışığı retinaya odaklar.

1. Kokleadaki duyu dönüşümü, işitme siniriyle taşıma ve beyindeki işleme.
2. Kulak zarı hareketinin tek başına anlamı kavrama olarak adlandırılması.
3. Tüm mekanik aşamaların kaldırılması.
4. Orta kulak kemikçiklerinin doğrudan kelime anlamlarını sakladığının eklenmesi.

1. Çizim kutularının büyüklüğü.
2. Bilginin kağıtta sağa veya sola gitmesi.
3. Bez hücresinin merkezi sistemin bir parçası sayılması.
4. Çıktının hangi hedef türüyle ilişkili olduğu.

1. Resimde kılıf bulunduğu için kişinin bütün işlevleri normaldir.
2. Görsel yapı ilişkisini öğretir; kişiye ait klinik veri ve değerlendirme olmadan bu sonuç çıkarılamaz.
3. Akson görülmesi her zaman kalıcı hasarı kanıtlar.
4. Kılıfın şekli tek başına tedavi seçimini belirler.

1. Glial hücrelerin nöronların çalışmasına katkısı vardır; onları yok saymak doku modelini eksiltir.
2. Glial hücreler bütün nörotransmitterlerin eş anlamıdır.
3. Glial hücrelerin tamamı aynı hedefe motor çıktı gönderir.
4. Nöron ve glia tek bir hücrenin iki adı olduğundan biri seçilmelidir.

1. İkisi de kişinin uyaranı tanıdığını tek başına kanıtlar.
2. İkisi de bütün sinir yollarının haritasıdır.
3. Fiziksel uyaranın bir aşamasını gösterirler; duyu dönüşümü ve sinirsel işleme açıklanmadıkça algının tamamını temsil etmezler.
4. İkisi de sinaps ile miyelinin aynı şey olduğunu gösterir.

Öğrenci taşınma ile hedef yanıtını eşitlemiştir. B'de uygun reseptör, hedef ilişkisinin önemli koşulunu gösterir; C'de bilgi eksikliği reseptör yokluğu olarak da kesinleştirilemez. Modelden H'nin taşındığı ve B'nin reseptör ilişkisi çıkarılabilir. İki hücrenin eşit yanıt verdiği, C'nin kesin yanıtsız olduğu veya gerçek bir kişide hormon bozukluğu bulunduğu çıkarılamaz. Eksik koşulu tanımak ile eksik bilgiyi yokluk saymak ayrı hatalardır.

Negatif geri bildirimde ölçüt sayının azalması değil başlangıç sapmasının azaltılmasıdır. X düşük olduğunda yükseltici etki sapmayı azaltma yönünde olabilir. H ise düzenleyici sinyal, X düzenlenen değişkendir; farklı rolleri aynı isimle göstermek nedensel açıklamayı bozar. Bu kurmaca model gerçek laboratuvar aralığı içermez ve kişisel tedavi önermez. Sistemin tamamını değerlendirmek için kaynak, hedef ve geri dönen bilgi ilişkilerinin de açıklanması gerekir.

1. Organda yalnız endokrin işlev bulunduğu için kanal silinmelidir.
2. İki salgı da aynı hedefte aynı işlevi yaptığı için ayrım gereksizdir.
3. Salgı türü yalnız organın büyüklüğüne göre adlandırılmalıdır.
4. Ekzokrin ve endokrin çıkış yolları ayrı gösterilip salgı ürünleriyle ilişkilendirilmelidir.

1. B ve C kesin aynı büyüklükte yanıt verir.
2. B'nin reseptör ilişkisi gösterilmiştir; C'nin reseptör ve yanıtı için ek bilgi gerekir.
3. C'de reseptör bulunmadığı kesin kanıtlanmıştır.
4. H kanda bulunduğu için reseptör bilgisi gereksizdir.

1. Yanıt başlangıç sapmasını azaltma yönündeyse negatif geri bildirimli ilişkiyle uyumlu olabilir.
2. X yükseldiği için mutlaka pozitif geri bildirimdir.
3. Negatif sözcüğü sadece sayısal düşüş demektir.
4. Düşük değişkenler geri bildirimle ilişkili olamaz.

1. Üçü de pankreas adacıklarının hormonudur.
2. TSH tiroidin yapısal kanalıdır, hormon değildir.
3. TSH ön hipofiz kaynaklı düzenleyici hormon; T3/T4 tiroid kaynaklı hormonlardır.
4. T3/T4 hipotalamusun, TSH tiroidin ürettiği maddelerdir.

1. Glukozu hormon listesine eklemek.
2. İnsülin ve glukagonu pankreasın sindirim kanalı olarak adlandırmak.
3. Glukozu düzenlenen değişken; insülin/glukagonu düzenleyici hormonlar olarak ayırmak.
4. Kaynak hücrelerini tamamen silerek yalnız organ adını tutmak.

1. İleri iletişim yolu gösterilmiştir; geri dönen düzenleme ilişkisi ayrıca açıklanmalıdır.
2. İleri bağlantı varsa geri bildirim gereksizdir.
3. Hormon adı bulunması bütün düzenleme yollarını kanıtlar.
4. Hedef hücre bulunan modeller döngü içeremez.

1. Ekzokrin kanal; hormonlar yalnız sindirim boşluğuna gider.
2. Tropik hormon ilişkisi; hedef, başka bir endokrin bezin salgı etkinliğidir.
3. Motor sinir yolu; her iki hormon kas lifidir.
4. Her iki bez mutlaka aynı hormonu üretir.

1. Kişiye belirli bir hastalık tanısı konabilir.
2. Grafiğe bakarak doz seçilebilir.
3. Bütün hedef hücrelerin eşit çalıştığı kanıtlanmıştır.
4. Model H artışını betimliyor; nedeni, sistemin yeterliliği ve kişisel klinik sonuç için bilgi yetmiyor.

1. Hipotalamus–hipofiz ilişkisi ve sinirsel uyarıyla bağlantılı endokrin düzenleme.
2. Her hormonun her hücrede aynı etkiyi göstermesi.
3. Pankreasın bütün salgılarının aynı kanaldan kana gitmesi.
4. Bütün hormonal etkilerin aynı sabit sürede tamamlanması.

1. İkisini glukozun iki eş anlamı olarak göstermek.
2. Her ikisini sindirim enzimi saymak.
3. Farklı etkilerle glukoz düzenlenmesine katılan ve birlikte düzenlenen hormonlar olarak göstermek.
4. İki hormonun yalnız pankreasın konumunu gösterdiğini yazmak.