Anatomi Temelleri

Önden görünümde kişinin sağı, gözlemcinin solunda görülebilir. Önce modelin bakış yönü ve sağ-sol işaretleri okunur; taraf incelenen kişiye göre adlandırılır. Sayfanın yönü tek başına anatomik tarafı belirlemez. Gerekçe, anatomik referansın gözlemciye değil modele ait olmasıdır.

Hayır. Aynı tüpün farklı düzlemlerdeki kesitleri farklı biçim verebilir. Kesit düzlemi ve düzeyi birlikte değerlendirilir; tek iki boyutlu görünüm bütün üç boyutlu şekli göstermez. Halka görünümündeki iç boşluk tüpün lümeniyle, dış sınır duvarıyla ilişkilidir.

1. Şemadaki renklerin koyuluk sırasına göre.
2. Çizimi inceleyen kişinin sağ ve soluna göre.
3. Sayfanın alt kenarının yönüne göre.
4. Organın büyük görünen tarafına göre.
5. Şemada gösterilen kişinin kendi sağ ve soluna göre.

1. İnferior olmak zorundadır.
2. Kontralateral.
3. Proksimal.
4. Distal.
5. Bilateral.

1. Kontralateral.
2. Posterior.
3. Distal.
4. Yüzeyel.
5. Anterior.

1. Orta hattan geçmeyen parasagittal düzlem.
2. Median sagittal düzlem.
3. Transvers düzlem.
4. Frontal düzlem.
5. Herhangi bir oblik düzlem.

1. Median sagittal düzlem.
2. Frontal düzlem.
3. Parasagittal düzlem.
4. Transvers düzlem.
5. Oblik düzlem.

1. Anatomik yapı ve yerleşim.
2. Yalnız hücresel enerji dönüşüm hızı.
3. Sadece davranış ölçümü.
4. Bir tedavi yönteminin seçilmesi.
5. İlaç dozunun hesaplanması.

1. Visseral yaprak.
2. Hücre çekirdekçiği.
3. Parietal yaprak.
4. Kas tendonu.
5. Tüpün lümeni.

1. Plevral alan.
2. Perikardiyal alan.
3. Sinovyal eklem boşluğu.
4. Kraniyal boşluk.
5. Mide lümeni.

1. Kesit düzlemi aynı yapının iki boyutlu görünümünü değiştirebilir.
2. Uzun görünümdeki yapı yüzeyel olmak zorundadır.
3. Kesit düzeyi ve yönü hiçbir bilgi taşımaz.
4. Halka görünen yapı hücresizdir.
5. İki görünüm kesinlikle iki farklı organdır.

1. Kalça ile diz arasındaki uyluk.
2. Bütün üst ekstremite.
3. Yalnız ayak parmakları.
4. Omuz ile dirsek arasındaki bölüm.
5. Diz ile ayak bileği arasındaki bölüm.

Ribozomlar protein zincirini kurar; granüllü retikulum belirli proteinlerin işlenme ve taşıma yoluna katkı verir; Golgi ürünleri değiştirip sınıflandırır. Bu birleşim salgı ürünleri için uygundur. Ancak tek organel görünümü hücre tipini kesinleştirmez; hücrenin yeri ve başka özellikleri de gerekir.

İlk tarif mikrovillusu, ikinci tarif hareketli sili destekler. Mikrovillus esas olarak yüzey alanıyla; hareketli sil yüzeydeki hareketle ilişkilidir. İkisi de hücre yüzeyinde bulunabildiği için yer tek başına yeterli değildir; iç yapının ve baskın görevin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

1. Yalnız çekirdek içine.
2. Hücre dışı suya doğru tamamen açık yüzeye.
3. Ribozomun RNA merkezine.
4. Eklem boşluğuna.
5. İki tabakanın birbirine bakan iç kısmına.

1. Lizozom.
2. Golgi aygıtı.
3. Ribozom.
4. Peroksizom.
5. Mitokondri.

1. Golgi aygıtı.
2. Çekirdekçik.
3. Mikrofilament.
4. Hücre dışındaki kollajen lifi.
5. Serbest ribozom.

1. İnsan hücresinin dışında yer alması.
2. Mineralli kemik matriksiyle dolu olması.
3. Bütün DNA’yı taşıması.
4. Yüzeyiyle ilişkili ribozomların bulunması.
5. İç zarında kristaların bulunması.

1. Kristalar.
2. Trabeküller.
3. Mikrovilluslar.
4. Epifizler.
5. Dendritler.

1. Bütün hücre proteinlerinin sentezinin tamamlandığı zarla kapalı salgı kesesidir.
2. Hücrenin dışındaki tek katlı epitel tabakasıdır.
3. Kas lifini kemiğe bağlayan kollajen bandıdır.
4. Ribozomal RNA ve ribozom alt birimlerinin oluşumuyla ilişkili, ayrı zarla çevrili olmayan çekirdek bölgesidir.
5. Mitokondrinin iç zarındaki her kıvrıma verilen addır.

1. Ribozomun protein üretimine katkısı.
2. Olgun insan eritrositinin çekirdek ve mitokondri taşımaması.
3. Golginin zarla çevrili bir düzen olması.
4. Fosfolipitlerin hem baş hem kuyruk içermesi.
5. Hücre zarının seçici sınır işlevi.

1. Hareketli sil.
2. Mikrovillus.
3. Çekirdek poru.
4. Akson.
5. Tendon.

1. Ribozom.
2. Golgi aygıtı.
3. Peroksizom.
4. Mikrovillus.
5. Çekirdekçik.

1. Bir organın bütün doku katmanları.
2. Yalnız hücre dışındaki bütün sıvılar.
3. Sadece fosfolipit çift tabaka.
4. Yalnız çekirdeğin içindeki DNA.
5. Çekirdek dışındaki sitozol ve hücresel bileşenler.

Sık hücrelerle yüzey oluşturma epitel düzeniyle, daha belirgin matriks ve lifler bağ dokusuyla uyumludur. Ancak yalnız hücre yoğunluğu kesin adlandırma için yeterli değildir; bazal sınır, bölge ve kesit özellikleri de değerlendirilir. Gerekçe iki dokunun komşuluğunu ve farklı baskın yapısal özelliklerini birlikte kullanır.

Bir organ en az iki doku türünün düzenlenmesiyle oluşur. Mide duvarında epitel, bağ dokusu, düz kas ve sinir ilişkileri birlikte bulunur. Kesitte seçilen kas bölümü organın yalnız bir bileşenidir; görüntü alanı bütün organı temsil etmez.

1. Epitelin kendi içinde kan damarı yoktur; beslenme genel olarak alttaki dokudan difüzyonla desteklenir.
2. Epitel canlı olmadığı için beslenmeye ihtiyaç duymaz.
3. Epitel yalnız kemik iliğinde bulunur.
4. Her epitel hücresinin içinden bir kan damarı geçer.
5. Epitelin damar içermemesi hiçbir madde alışverişi olmadığını gösterir.

1. Gerçek çok katlı epitelin bütün biçimleri.
2. Yalancı çok katlı epitel.
3. Kanın sıvı matriksi.
4. Kas demeti.
5. Kemik dokusu.

1. Epitelin apikal yüzü.
2. Mineralli kemik lameli.
3. Kas hücresinin çekirdeği.
4. Kan plazması.
5. Akson içindeki organeller.

1. Genetik bilginin hücre dışı matrikste saklanması.
2. Doku içinde hiç hücre bulunmaması.
3. Baskın çekme yönünde kuvvet aktarımı ve dayanıklılık.
4. Protein sentezinin çekirdekçikte yapılması.
5. Bütün yüzeylerin tamamen geçirimsiz olması.

1. Kıkırdak.
2. Düz kas.
3. Tek katlı yassı epitel.
4. Yoğun düzenli bağ dokusu.
5. Kalp kası.

1. Bütün hücreler çok çekirdeklidir.
2. Hücrede kasılmayla ilişkili protein yoktur.
3. Doku her zaman istemli olarak kontrol edilir.
4. Hücre yalnız cansız matriksten oluşur.
5. Filamentler iskelet kasındaki gibi düzenli bant görüntüsü oluşturmaz; hücre yine kuvvet oluşturabilir.

1. Türe ve bölgeye göre destek, çevre düzeni ve bazı liflerin yalıtımı gibi farklı katkıları vardır.
2. Bütün glia hücreleri yalnız miyelin üretir.
3. Glia yalnız hücre dışındaki sinovyal sıvının adıdır.
4. Sinir dokusunda bulunan tamamen cansız boşluk dolgusudur.
5. Her glia hücresi uzun bir akson taşıyan nöronla aynıdır.

1. Organda epitel bulunması olanaksızdır.
2. Organın bu bölgesinde kas dokusu vardır; bütün organın yalnız kas olduğu söylenemez.
3. Görüntüde görünmeyen bütün dokular organın hiçbir yerinde yoktur.
4. Mide bütün katmanlarıyla yalnız kas dokusudur.
5. Bir organ mutlaka tek hücre türünden oluşur.

1. Çekirdeği çevreleyen zarfın diğer adıdır.
2. Eklem yüzünü örten mineralize kemik dokusudur.
3. Bağ dokusu temelli bir zar düzenidir; klasik epitel tabakası gibi sınıflandırılmaz.
4. Bütün sinovyal membran tek katlı yassı epitelin eş anlamlısıdır.
5. Hücre zarının fosfolipit çift tabakasıyla aynı örgütlenme düzeyidir.

1. Yuvarlak profil görüldüğü için dokunun işlevi kesin bilinir.
2. Bütün profiller ayrı organları gösterir.
3. Kesit yönünün görüntüye etkisi yoktur.
4. Kesit yönü uzun yapıları enine gösteriyor olabilir; üç boyutlu düzen dikkate alınmalıdır.
5. Hücreler kesinlikle yaşam boyunca küreseldir.

Kemik sınıflandırması mutlak santimetre büyüklüğüne değil genel biçimine göre yapılır. Falanks, boyunun enine boyutlarına göre uzun olması nedeniyle uzun kemik grubundadır. Küçük olması sınıfını değiştirmez. Gerekçe uzun-kısa sınıf adının yalnız ölçü listesi değil, biçim tanımı olmasıdır.

Ortak doku ailesi aynı bağlanma ve görevi zorunlu kılmaz. Tendon kas kuvvetini kemiğe aktarır; ligament tipik olarak kemik-kemik bağlantısına ve eklem sınırlarının desteklenmesine katkı verir. Bu yapılar eklem kıkırdağı veya sinovyal sıvıyla da aynı değildir; kuvvet üretimi, aktarımı ve yüzey etkileşimi ayrı basamaklardır.

1. Omuz kuşağı ile bütün üst ekstremite.
2. Pelvis kuşağı ile bütün alt ekstremite.
3. Yalnız üst ve alt ekstremite kemikleri.
4. Yalnız el ve ayak parmakları.
5. Kafatası, vertebral kolon ve toraksın kemik düzeni.

1. Her küçük kemik zorunlu olarak kısa kemiktir.
2. Falankslarda kemik dokusu bulunmaz.
3. Kemik yalnız santimetre sınırını geçince uzun sayılır.
4. Sınıflandırma mutlak boyundan çok genel biçimine ve boy-en ilişkisine dayanır.
5. Bütün parmak kemikleri yassı kafatası kemikleridir.

1. Kemik dokusu bütün vücut boşluklarının adıdır.
2. Kemik organı kemik dokusuna ek olarak ilik, damar, sinir ve yüzey düzenleri gibi bileşenlerle ilişkilidir.
3. Organ düzeyinde hücre ve doku ilişkisi bulunmaz.
4. Kemik organı yalnız cansız mineralden oluşur.
5. Kemik organı ile tek osteosit bütünüyle aynı düzeydedir.

1. Osteoklast.
2. Epitel hücresi.
3. Osteoblast.
4. Eritrosit.
5. Nöron.

1. Sinovyal sıvı.
2. Epifiz.
3. Diafiz.
4. Mikrovillus.
5. Çekirdekçik.

1. Kasın rengi kesin olarak nedir?
2. Her organın hücre sayısı kaçtır?
3. Kişi hangi ilaç dozunu kullanmalıdır?
4. Bütün eklemler ne kadar hızlı hareket eder?
5. Bağlantının yapısal düzeni nedir?

1. Her sinovyal eklemde aynı sayıda menisküs vardır.
2. Sinovyal eklemde kapsül bulunduğunda kıkırdak bulunamaz.
3. Bazı sinovyal eklemlerde bulunur; bütün sinovyal eklemlerin zorunlu bileşeni değildir.
4. Bunlar bütün tendonların eş anlamlısıdır.
5. Bunlar hücre çekirdeğinin alt birimleridir.

1. Tendon kemiği kemiğe bağlar; ligament her zaman protein sentezler.
2. İkisi de eklem boşluğundaki sıvının farklı adlarıdır.
3. Tendon yalnız nöronları, ligament yalnız ribozomları bağlar.
4. Tendon çoğunlukla kas kuvvetini kemiğe aktarır; ligament tipik olarak kemik-kemik bağlantısıyla ilişkilidir.
5. Bağ dokusu olmaları nedeniyle ikisinin bütün görevleri aynıdır.

1. Kas lifinin çevresinde hiçbir bağ dokusu ilişkisi bulunmaz.
2. Kas lifi bir hücredir; demet birden fazla lifin örgütlendiği düzendir.
3. Demet ve lif, her durumda aynı tek hücreye verilen iki addır.
4. Kas demeti tek bir ribozomdur.
5. Kas lifi bütün kemiğin eş anlamlısıdır.

1. Kasların belirli hareketteki ilişkili rollerini belirtir; aynı kasın rolü bağlama göre değişebilir.
2. Kuvvet oluştuğunda her zaman gözle görülür eklem hareketi olmak zorundadır.
3. Antagonist yalnız cansız ligamentin adıdır.
4. Her kas yaşam boyunca bütün hareketlerde değişmez biçimde agonisttir.
5. Bir hareketi açıklamak için eklem ve bağlanma düzeni hiç önemli değildir.